نه خطی میان سیاه و سفید

نه خطی میان پیر و جوان

نه خطی که سوی ما را از سوی شما جدا کند

و نه خطی میان من و تو ...

خط کشی نکنیم!

خاطرم انباشته از خاطره و قصه و ياد ،

من بر اينم تو بر آن ،

ژرف چو بيني همه هيچ ،

 كودكانيم به افسانه و افسوني شاد

آنقدر در اون خوشی دروغی غرق ميشی که يه وقت به خودت ميای که می بينی اون خوشبختی خيلی وقته که ازت دور شده و تو وانمود ميکردی که خوشبختی و خودتو گول می زدی و اونوقته که خوب که دقت می کنی می بينی از همون اولم اشتباه می کردی و اون يک خوشحالی زود گذر بوده که تو می خواستی اونو به زور برای هميشه پيش خودت نگه داری و نمی خواستی باور کنی که اون خوشبختی مال تو نبوده و اشتباهآ برای يک مدت کوتاه راهشو گم کرده و يه مدتی...

بعضی چيزا رو به زور نمی شه داشت .به هيچ قيمتی نمی شه بهش رسيد.

به نظر من بهترين کار اينه که هيچ وقت به هيچ قيمتی به هيچی و هيچ کس دل نبندی فقط در اين صورت هست که موقع از دست دادنشون خيلی ضربه نمی خوری.

ما برای چيزهای ناراحت کننده و همين طور چيزهای فوق العاده قشنگ اشک ميريزيم چون ميدونيم دائمی نيستن ...

مرگ خوابي است آرام كه خيالات آشفته در آن وجود ندارد. ( سقراط)

از كدام دشت جوانه زدي ؟ با كدام بارش سر از خاك برداشتي ؟ با كدام دست پرمهر نوازشگر پرورش يافتي و به زندگيم آمدي ؟ جوانه ! دلم مي خواهد با تو گفتگو كنم ... سخن از آينده بگويم ... گذشته ها را در حلقوم خاطره هاي پرپيچ و خم زمان دفن مي كنم و با تو به آينده خوش سفر مي كنم ....

جوانه ! خاطرت هست روزهاي اول تولدت؟! بذر ترا يك دست خدايي آورده بود و تو چقدر عجيب و رشد كردي و چه سريع قوت گرفتي ؟ رشد يك جوانه در دو قلب ! دو جان طاهر ! خوب يادم هست دست مهربان آن روزها به من مي گفت نگران نباش ! ما هر چيز را در جاي خود خواهيم گذاشت ... اصلا نترس ! عقل چراغ روشنگر راه من و تو خواهد بود ... و جوانه ! ما ندانسته ترا درون خود پرورانديم . بمان كه خواهش دلهاي هر دوي ما همين است ....