وداع

این بار بدون مقدمه....وبا سخنی پیچیده تر از گذشته؟...

می دونم وبلاگم طرفداری نداره.....ولی اگه تو به نگاشتهای من گاهی سرکی میزنی .....شاید تا تابستان ..فصل رسیدن ... دیگر ننگارم...اما می آیم ...وباز خواهم نگاشت ...مطئن باش

خوبی تنهاییم اینه که موقع رفتن کسی واسم اشک نمی ریزه....

انی دردها را نمی شود به کسی اظهار کرد، چون عموماً عادت دارند که ای دردها ی باور نکردنیرا جز اتفاقات و پیش آمدهای نادر وعجیب بشمارند واگر کسی بکوید یا بنویس، مردم بر سبیل عقاید جاری و عقاید خودشان سعی میکنند آن را با لبخند شکاک و تمسخرآمیز تلقی بکنند؛زیرا بشر هنوز هنوز چاره ودوایی برایش پیدا نکرده.............

خوشحالم به من سر زدی.....اما یه نکته؟...

من اگه مینگارم واسه دل خودمه .... واسه اینه که فکر میکنم کسی هست که حرفهای منو ..حتی یه ذره..بهفهمه.

.......دیگه مقدمه بسه........... من به وب هیچ کس سر نمی زنم ....از کسی هم نمی خوام به من سر بزنه...... فقط اونهایی بیان که فکر میکنن مثل هم فکر میکنیم.

SQS

«تو عالم خودم بودم که یه احساس کردم یکی از پشت سرم صدم میکنه،ترسیدم برگردم؟خورش اومد جلوم وایستاد!»

دستش رو دراز کرد طرفم. گفتم: نه، خواهش مي کنم...نمي خوام بياي پيشم، ازت مي ترسم،میترسم بهت عادت کنم،میترسم باورت کنم.ولي...وقتي دستاشو گرفتم از سرديش بدنم لرزيد.

سرما از نوک انگشتاش وارد بدنم شد و من يخ زدم.

اولش بودن باهاش خيلي سخت بود ولي بعد ديگه بهش عادت کردم. آدم به همه چيز عادت مي کنه، حتي به تنهايي .

يه حرفش هنوز تو گوشهام مونده اون گفت: آدم هميشه تنهاست حتي تنها به دنيا مياد. حالا ديگه با هم مثل دو تا دوست صميمي هستيم. با هم راه مي ريم، نفس مي کشيم، مي خنديم، کتاب مي خونيم... خواب مي بينيم. حتي وقتي اطرافمون پر از آدمه منو تنهايي باز با هميم، بي توجه به بقيه با هم حرف مي زنيم .بعضي روزا از دستش خسته مي شم و سرش داد مي کشم. ازش مي خوام که منو بذاره و بره.خوبي تنهايي اينه که هيچ وقت با من قهر نمي کنه حتي وقتي ناراحتش مي کنم.دوست ندارم تنهايي رو با نگاه هاي دروغ، خنده هاي قلابي، احوالپرسي هاي اجباري، محبت هاي الکي..... عوض کنم.

مي گم حالا که منو تنهايي اين همه با هم صميمي شديم پس بهتره که تا آخر دنيا با هم باشيم.تنهايي دستاي سردش رو مي ذاره روي گونه هاي يخزده من و مي گه :اگه اينطوري فکر مي کني پس ديگه چرا اشک تو چشمات...........- بسه ديگه، هيچي نگو، اين ماله اينه که سرما خوردم

به جاي چشمام لبامو نگاه کن. ببين دارن بهت لبخند مي زنن!

                                               ایمان بیاوریم به آغاز فصلی سرد.

زمانی که قلب انسانها در انجماد مطلق بی مهری دست و پا میزند.

                 کسی که دوستش داری،روزی به تو پشت خواهد کرد.

                                                                           خوب بدان!.....

                                            دگر در دلها جایی بنام عشق نیست.

باران آرام بر شیشه اتاقم میکوبد.او هم دلش گرفته....باران زیبای بهاری...

دیگر حوصله تماشای باران را هم ندارم....

حوصله خودم را هم ندارم.....

دیگر گذشت زمان هم برایم مهم نیست.....بگذار تا بگذرد......

ومرا با خاطراتم تنها بگذارید......

زراهی باز میگردم که آشنایی هم دگر نیست                    زراهی باز میگردم که بویی از وفا نیست

مرا چون افعی زخمی که ز خودزهر میزاید                                              درون آتش افکندند           بگرد آتشم اینک بسان فاتحان از شوق رقصیدن

دگر کشتند انسان مرا            کشتند وخواباندند وجدان مرا        در قصر تابوتی که چون گهواره طفلان         بی مادر زلالایی خبر نیست

دگر انسان من مرده دگر وجدان من خفته وحتی آشنایی هم دگر نیست

...کاش بارون می یومدتا بشه زیر بارون قدم زد و قدم زد ....میشد دل ابریمو زیر بارون آزاد بزارم

می شد زیر بارون اشک بریزی و کسی نفهمه که بارونه یا اشک........می شد همه درداتو به بارون بدی

می شد زیر بارون به روزای خوب گذشته فکر کنی.....

                      من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید                   قفسم برده به باغی ودلم شاد کنید

..........................................................................................................................................

گویند:زیباست آواز قناری در قفس

.....آیا تا بحال قناری را آزاد دیده ای..

..تا بدانی چه زیبا تر خواهد خواند در آزادی

زمین،فقط همین

زمین صاف و ساده

زمین جدا شده از آسمان......بدون قلب،عشق،زندگی

زمین،فقط زمین

ای زمین............

بگذار صدایم تا خدا برسد؟

.....من زمینی نیستم!!!

_گل چیده ای!!!.....بدون محاکمه !.....حبس ابد؟....مهر سکوت بر لبانش زنید؟

چرا از من کسی توضیح نخواست؟!..........شاید من گلی کاشته بودم؟ شاید.....